Üşümekten Çok Utanıyordum

🌉 Üşümekten Çok Utanıyordum: Yalnızlığın ve Mahcubiyetin Galata Köprüsü’ndeki İtirafı
“…ve ben üşümekten çok, utanıyordum.”

Toplumsal baskının ve görünür olmanın yarattığı varoluşsal utancın dramatik bir sorgulaması olan “Üşümekten Çok Utanıyordum”, izleyiciyi İstanbul’un simge yapılarından Galata Köprüsü’nde geçen, keskin ve samimi bir itirafın merkezine çekiyor.

Dramaturg ve Yönetmen koltuğunu üstlenen İbrahim Başar’ın aynı zamanda tek başına sahnelediği bu Trajedi; ince bir beyaz gömlekle yağmurun altında kalmanın fiziksel soğuğundan çok, etraftan gelen meraklı bakışların yarattığı ruhsal maruz kalma hissini ele alıyor. Oyun, günümüz insanının kırılganlığını ve kalabalıklar içinde hissettiği derin yalnızlığı cesurca sahneye taşıyor.

Ses, Gölge ve Mahcubiyet
Oyunun psikolojik yoğunluğunu, Tolga Yaygın’ın özgün müzikleri ve misafir oyuncu olarak sahnedeki atmosferik katkısı destekliyor. Müzik, bu 50 dakikalık yoğun monologun iç sesi, karakterin yüzleştiği utancın yankısı haline geliyor. Fatoş Yaygın’ın kostüm tasarımıyla sahnedeki sadelik vurgulanırken, ışık ve ses tasarımıyla bu büyük mahcubiyetin sanatsal boyutları çiziliyor.

“Üşümekten Çok Utanıyordum”, seyirciyi sadece bir trajediye tanıklık etmeye değil, aynı zamanda başkasının utancına ortak olarak kendi varoluşsal kırılganlığını yeniden düşünmeye davet eden, kısa ama etkisi büyük bir tiyatro deneyimidir.

Dramaturg ve Yönetmen: İbrahim Başar

Oynayan: İbrahim Başar

Özgün Müzikler: Tolga Yaygın

Tür: Trajedi

Süre: 50 Dakika

Yaş Sınırı: 7+