Pan – Son Dans

MİTOLOJİ SAHNEDE NEFES ALIYOR: PAN’IN SON DANSI İÇİN GERİ SAYIM!
Mersin Devlet Opera ve Balesi’nden Ezber Bozan Bir Performans: “Pan – Son Dans” Sanatseverleri Kadim Bir Ritüele Davet Ediyor.
MERSİN – Mersin Devlet Opera ve Balesi (DOB), mitolojinin en sarsıcı hikayelerinden birini, modern sanatın sınırlarını zorlayan bir projeyle sahneye taşıyor. “Pan – Son Dans”, sadece bir gösteri değil; doğum, arzu, kaçış ve yeniden doğuşun 30 dakikalık çağdaş bir ayini olarak sanatseverlerin karşısına çıkmaya hazırlanıyor.

BEDEN, NEFES VE IŞIĞIN ONTOLOJİK SAVAŞI
“Müzikli Mitolojik Tablo” olarak tanımlanan bu eser, Pan ve Syrinx mitini alışılagelmişin dışına çıkararak günümüzün varoluşsal sorularıyla harmanlıyor. İnsanın doğayla olan kopmaz bağını; varlık, arzu ve hiçlik ekseninde işleyen performans, izleyiciyi gündelik zaman algısından koparıp organik bir atmosferin içine hapsediyor.

TÜRÜNÜN SINIRLARINI REDDEDEN BİR “VAROLUŞ ALANI”
Ne tam bir konser, ne sadece bir dans eseri, ne de klasik bir drama… Pan – Son Dans, tüm bu disiplinlerin sınırlarını bulanıklaştırarak sahneyi disiplinlerarası bir tören alanına dönüştürüyor. İki dansçının bedensel dramaturjisi, flütün nefes temelli yankısı ve piyanonun mekânsal armonisi, dijital ses dokularıyla birleşerek izleyicinin bilinçaltına dokunuyor.

KAMYIŞIN SESİNDE ERİYEN BİR FİNAL
Syrinx’in kaçışının bir kamışa dönüşerek son bulması ve Pan’ın o kamışlardan ilk flütü yaratması, eserin finalinde sadece bir hikâye anlatımı olmaktan çıkıp görsel bir şölene evriliyor. Pan’ın bedeni sahnede yavaşça erirken, flüt melodileri bu yok oluşun ve sanatsal ölümsüzlüğün ağıtı haline geliyor.